​Mannen in de zon van Ghassan Kanafani 

Een beschouwing door Gerrit Brand

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Mannen in de zon van Ghassan Kanafani zou iedereen moeten lezen. Hoewel deze korte roman al zestig jaar geleden werd geschreven, is hij actueler dan ooit. Vooral sinds de wrede aanval van Hamas vanuit Gaza op Israël op 7 oktober 2023 en de daaropvolgende nietsontziende, moorddadige reactie van Israël waarbij zo langzamerhand heel Gaza verwoest is en al meer dan 25.000 Palestijnen zijn vermoord, om maar niet te spreken van de ontelbaar vele gewonden.
Het is het verhaal van Palestina, van de Nakba (de verdrijving van de Palestijnen van hun land). Daarnaast laat het zien dat het vluchtelingenprobleem, compleet met mensensmokkelaars, niet van de laatste tijd is. Wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon.
 
Wie mij kent weet dat ik al twintig jaar een band heb met Libanon. Ik ben er vele malen geweest. Ik ken het hele land, van noord tot zuid. De hoofdstad Beiroet en het meest zuidelijk gelegen Tyre, niet ver van de Israëlische grens,  zijn de steden die ik het beste ken. 

 
De nieuwste roman van de in Groningen wonende Freek van Apeldoorn is een subtiel verhaal over ouderdom en verlies, over liefde en verlangen en de kwetsbaarheid van relaties. Een verhaal dat zich afspeelt tegen de achtergrond van een wereld in roerige tijden.
 

Over Oorlog van Louis Ferdinand  Céline
Door Æde de Jong 
Enige tijd geleden werd er in Walter’s Bookshop te Groningen een Céline-avond georganiseerd. De spreker was Mathijs Sanders, die even bevlogen college geeft over het (omstreden) werk van Céline als over De Taal Der Liefde van Reve en Mystiek Lichaam van Kellendonk - ook twee beruchte boeken. Landsgrenzen en slechte reputatie hoeven de lectuur van deze boeken niet te verhinderen. Integendeel. Lezen zonder weg te kijken.

​Door Gerrit Brand (tekst en foto's)
 
Moet ik W.F. Hermans (1921-1995) nog introduceren? Lijkt me niet. Over Nederlands grootste schrijver (volgens velen) is alles al wel zo’n beetje gezegd. Zeker na de uitstekende (ik zeg het toch maar even) tweedelige biografie over Hermans van Willem Otterspeer valt er niet zoveel nieuws meer over de schrijver te ontdekken. Toch wisten Hans Renders, Max Pam en Piet Schreuders nog een geweldig boek samen te stellen. Bijna 500 pagina's nooit eerder gepubliceerde foto's, manuscripten en documenten.

Tekst Gerrit Brand, foto's Uitgeverij Elikser
 
Hein Bloemink schreef een interessant boek over de inspiratie voor wereldhits. Hij doet in zijn boek uitgebreid uit de doeken waar de artiesten (zangers, tekstschrijvers, muzikanten) hun inspiratie voor een bepaalde nummers die we allemaal wel zo’n beetje kennen vandaan haalden. Nummers als A whiter shade of pale, The year of the cat of 99 Luftballons, om maar een paar te noemen.

​​
 
Tekst Gerrit Brand
 
Na zestien jaar niets gepubliceerd te hebben komt Cormac McCarthy aan het eind van dit jaar met twee nieuwe romans uit. De passagier is de eerste, op 6 december volgt nog een boek, Stella Maris, dat een aanvulling op deze eerste schijnt te zijn.
 
Je hebt van die schrijvers die je op de automatische piloot leest. Zoals Proust en Faulkner. Op de automatische piloot, omdat je hun lange meanderende zinnen op een gegeven moment niet meer kunt volgen. Te vermoeiend om alle zinswendingen en wijdlopigheden nauwkeurig te blijven volgen. Wat dan overblijft is de sfeer en algemene indruk van het werk. Cormac McCarthy is – in veel van zijn boeken – ook zo’n schrijver. Ik denk aan wat velen zijn beste roman vinden: Blood Meridian. Ook zo’n boek waar je je echt op moet concentreren om alles eruit te halen wat de schrijver erin heeft gestopt.

Tekst: Gerrit Brand

Eeuwenlang verdiende het merendeel van de Twentse bevolking zijn boterham geheel, of deels, op een boerderij. Boerderijen waren de hoekstenen van het Twentse platteland. Een tastbaar fundament voor de bewoners op oale grond die vaak van generatie op generatie lief en leed deelden op het eigen erve. Het levensverhaal van één karakteristieke boerderij, het erve Ziethof bij Delden, vertelt tegelijkertijd het grote verhaal van 600 jaar boerenleven in Twente. In ‘t Is doan – 600 jaar boerenleven in Twente leven we mee met het wel en wee van de bewoners van erve Ziethof, op reis door de Twentse geschiedenis. 

​Riverside Drive is een beschouwende roman, waarin verworven levenswijsheid hand in hand gaat met maatschappelijke actualiteit. Ook is het een hommage aan het leven en de liefde, én aan de schoonheid en de dynamiek van New York.

Door: Æde de Jong

Lale Gül is volgens Elsevier Magazine ‘Nederlander van het jaar’ omdat ze ‘een stempel op het jaar heeft gedrukt’. Ze heeft gewonnen vanwege haar lef en omdat ze een voorbeeld is voor jonge moslima’s, aldus de redactie van Elsevier.